fluit

zelfst.naamw.

Uitspraak:	[flœyt]
Verbuigingen:	-en (meerv.)

1) (lang) blaasinstrument met gaten of kleppen die met de vingers worden gesloten of geopend - flute, whistle

dwarsfluit - flute een sonate voor fluit en orkest - a sonata for flute and orchestra

2) blaasinstrument dat een signaal geeft - whistle

De scheidsrechter blies op zijn fluitje. - The referee blows his whistle.

3) deel van de uitdrukking: - fife, flute, pipe, whistle

geen fluit (=niets) - not a soul; not a single thing around

© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

de fluit (v)	the whistle
de fluit	the fife ; the flute ; the pipe

Bron: interglot




NL: altfluit
NL: geslachtsorgaan
NL: penis

NL: op z'n fluit(je) blazen EN: blow one's whistle