1 to teach or train (a person in a subject or skill): “Girls as well as boys should be instructed in woodwork.”
onderwijzen

2 to order or direct (a person especially to do something): “He was instructed to come here at nine o'clock”
opdragen

in'struction (Zelfstandig naamwoord)

1 the act of instructing (especially in a school subject or a skill) or the process of being instructed: “She sometimes gives instruction in gymnastics.”
onderricht

2 an order or direction: “You must learn to obey instructions.”
bevel, aanwijzing

3 (in plural) (a book etc giving) directions, eg about the use of a machine etc: “Could I look at the instructions, please?”
gebruiksaanwijzing

in'structive (Bijvoeglijk naamwoord)

giving knowledge or information: “He gave an instructive talk about electrical repair work.”
leerzaam

in'structively (Bijwoord)

leerzaam

in'structiveness (Zelfstandig naamwoord)

leerzaamheid

in'structor (Zelfstandig naamwoord)

a person who gives instruction (in a skill etc): “a ski-instructor.”
instructeur
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to instruct	bijbrengen (ww.) ; doceren (ww.) ; gebieden (ww.) ; gelasten (ww.) ; inlichten (ww.) ; instructie geven (ww.) ; instrueren (ww.) ; lesgeven (ww.) ; onderrichten (ww.) ; onderwijzen (ww.) ; opdracht geven (ww.) ; opdragen (ww.) ; opleiden (ww.) ; voorlichten (ww.) ; voorschrijven (ww.)
instruct	aanschrijven

Bronnen: interglot; Horecagids; Wakefield genealogy pages




EN: brief
EN: coach
EN: programme
EN: teach
EN: train