suspicion; lack of trust or faith: “He has always had a distrust of electrical gadgets.”
wantrouwen
to have no trust in: “He distrusts his own judgement.”
wantrouwen

dis'trustful (Bijvoeglijk naamwoord)

wantrouwig

dis'trustfully (Bijwoord)

wantrouwig

dis'trustfulness (Zelfstandig naamwoord)

wantrouwen
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to distrust

wantrouwen (ww.)

Bron: interglot




EN: be suspicious of
EN: be wary of
EN: doubt
EN: have doubts about
EN: have no faith in
EN: mistrust
EN: question
EN: refuse to accept
EN: suspect