1 to leave or give up the position and authority of a king or queen: “The king abdicated (the throne) in favour of his son.”
aftreden

2 to leave or give up (responsibility, power etc): “He abdicated all responsibility for the work to his elder son.”
afstaan

'abdi'cation (Zelfstandig naamwoord)

afstand
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to abdicate	afschuiven (ww.) ; afstand doen (ww.) ; aftreden (ww.) ; terugtrekken (ww.) ; uittreden (ww.)
abdicate	abdiceren ; abdiqueren ; afstand doen van

Bronnen: Wakefield genealogy pages; interglot