to question (a person) thoroughly: “The police spent five hours interrogating the prisoner.”
ondervragen

in'terro'gation (Zelfstandig naamwoord)

verhoor

in'terrogator (Zelfstandig naamwoord)

ondervrager

interrogative (Bijvoeglijk naamwoord)

(a word) that asks a question: “'Who ?' is an interrogative (pronoun).”
vragend; vragende vorm
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to interrogate	doorvragen (ww.) ; doorzagen (ww.) ; interrogeren (ww.) ; ondervragen (ww.) ; overhoren (ww.) ; uithoren (ww.) ; uitvragen (ww.) ; verhoren (ww.)
interrogate	een verhoor afnemen

Bronnen: interglot; Wikipedia; Wakefield genealogy pages




EN: question