1 to bring face to face with: “He was confronted with the evidence of his crime.”
confronteren

2 to face in a hostile manner; to oppose: “They confronted the enemy at dawn.”
confronteren

'confron'tation (Zelfstandig naamwoord)

confrontatie
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to confront	bij elkaar houden (ww.) ; compareren (ww.) ; confronteren (ww.) ; tegenover elkaar stellen (ww.) ; vergelijken (ww.)
confront	aanraking ; bezwaar hebben tegen ; het hoofd bieden ; niet toegeven ; niet wijken ; pal staan ; standhouden ; weerstaan ; zich verzetten

Bronnen: interglot; MWB; Wakefield genealogy pages




EN: brave
EN: defy
EN: face
EN: face up to