to make free or release (from a promise, duty or blame): “He was absolved of all blame.”
absolveren

absolution (Zelfstandig naamwoord)

forgiveness, especially of sins: “The priest granted the man absolution.”
absolutie
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to absolve	kwijtschelden (ww.) ; ontheffen (ww.) ; vergeven (ww.)
absolve	absolutie geven ; absolveren ; vrijspreken

Bronnen: Wikipedia; MWB; Wakefield genealogy pages