to prove that (a person, statement etc) is wrong: “You can easily refute his argument.”
weerleggen

re'futable (Bijvoeglijk naamwoord)

weerlegbaar

'refu'tation (Zelfstandig naamwoord)

weerlegging
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to refute	protesteren (ww.) ; refuteren (ww.) ; tegenspreken (ww.) ; tegenwerpen (ww.) ; weerleggen (ww.) ; weerspreken (ww.)
refute	ontzenuwen ; refuteren ; tegenspreken

Bronnen: interglot; Wakefield genealogy pages; Download IATE, European Union, 2017.




EN: confute
EN: contradict
EN: deny
EN: disagree with
EN: disprove
EN: invalidate
EN: rebuff
EN: reject
EN: remonstrate
EN: show to be false