1 to take away the confidence, hope etc of: “His lack of success discouraged him.”
ontmoedigen

2 to try to prevent (by showing disapproval etc): “She discouraged all his attempts to get to know her.”
verhinderen

3 (withfrom) to persuade against: “The rain discouraged him from going camping.”
weerhouden van

dis'couragement (Zelfstandig naamwoord)

ontmoediging
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

to discourage	afhouden (ww.) ; beletten (ww.) ; ervanaf houden (ww.) ; moedeloos maken (ww.) ; ontmoedigen (ww.) ; weerhouden (ww.)
discourage	afschrikken ; verjagen

Bronnen: interglot; Wakefield genealogy pages




EN: bring down
EN: cause dejection
EN: dampen the spirits
EN: daunt
EN: demoralize
EN: depress
EN: dishearten
EN: dismay
EN: disparage
EN: dissuade