to give pain or distress to (a person etc): “She is continually afflicted by/with headaches.”
kwellen

af'fliction (Zelfstandig naamwoord)

: “Her deafness is a great affliction to her.”
kwelling
© K Dictionaries Ltd.

Vraag professionele hulp bij het schrijven van zakelijke, academische of persoonlijke teksten in het Engels door native speakers.

afflict

bedroeven ; beproeven ; droevig stemmen ; grieven ; plagen ; smarten ; verdriet doen ; verdrieten

Bron: Wakefield genealogy pages




EN: beleaguer
EN: bother
EN: dog
EN: harass
EN: plague
EN: trouble
EN: vex