|
bekennen vervoegen |
DE: bekennenU-vorm: Vervoeg zoals `jij`. (2e persoon enkelvoud) (advies Taalunie) men, het, zij (enkelvoud): Vervoeg zoals `hij`. (3e persoon) |
| Voltooid deelwoord |
| Wordt gebruikt om de voltooid tegenwoordige tijd, de voltooid toekomende tijd en de voltooid verleden tijd te vormen` |
| bekend |
| Onvoltooid tegenwoordige tijd (ott) |
| Deze tijd geeft een handeling weer die op het moment van spreken plaatsvindt. |
| ik beken jij bekent hij bekent wij bekennen jullie bekennen zij bekennen |
| Voltooid tegenwoordige tijd (vtt) |
| Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in het verleden plaatsvonden en afgerond zijn. |
| ik heb bekend jij hebt bekend hij heeft bekend wij hebben bekend jullie hebben bekend zij hebben bekend |
| Onvoltooid verleden tijd (ovt) |
| Deze geeft een handeling weer die in het verleden plaatsvond, en waarvan het `afgerond zijn` niet nadrukkelijk aanwezig is. |
| ik bekende jij bekende hij bekende wij bekenden jullie bekenden zij bekenden |
| Voltooid verleden tijd (vvt) |
| wordt gebruikt voor handelingen die vanuit het verleden gezien in het verleden plaatsvonden en al afgerond waren. |
| ik had bekend jij had bekend hij had bekend wij hadden bekend jullie hadden bekend zij hadden bekend |
| Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd (ottt) |
| Deze tijd geeft een handeling weer die in de toekomst plaats zal vinden. |
| ik zal bekennen jij zult bekennen hij zal bekennen wij zullen bekennen jullie zullen bekennen zij zullen bekennen |
| Voltooid tegenwoordige toekomende tijd (vttt) |
| Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in de toekomst plaatsvinden en afgerond zijn. |
| ik zal bekend hebben jij zult bekend hebben hij zal bekend hebben wij zullen bekend hebben jullie zullen bekend hebben zij zullen bekend hebben |
| Onvoltooid verleden toekomende tijd (ovtt) |
| Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in het verleden plaats hadden kunnen vinden. |
| ik zou bekennen jij zou bekennen hij zou bekennen wij zouden bekennen jullie zouden bekennen zij zouden bekennen |
| Voltooid verleden toekomende tijd (vvtt) |
| Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in het verleden plaats hadden kunnen vinden en afgerond zijn. |
| ik zou bekend hebben jij zou bekend hebben hij zou bekend hebben wij zouden bekend hebben jullie zouden bekend hebben zij zouden bekend hebben |
| Gebiedende wijs |
| bv. `Ga weg!` |
| beken |
| Partizip Perfekt & Präsens |
| `Hij is gekomen` = voltooid deelwoord (Partizip II) `komend` = tegenwoordig deelwoord (Partizip I) |
| bekannt bekennend |
| Indikativ Präsens |
| der Indikativ = aantonende wijs |
| ich bekenne du bekennst er bekennt wir bekennen ihr bekennt sie; Sie bekennen |
| Indikativ Perfekt |
| der Indikativ = aantonende wijs |
| ich habe bekannt du hast bekannt er hat bekannt wir haben bekannt ihr habt bekannt sie; Sie haben bekannt |
| Indikativ Präteritum |
| der Indikativ = aantonende wijs |
| ich bekannte du bekanntest er bekannte wir bekannten ihr bekanntet sie; Sie bekannten |
| Indikativ Plusquamperfekt |
| der Indikativ = aantonende wijs |
| ich hatte bekannt du hattest bekannt er hatte bekannt wir hatten bekannt ihr hattet bekannt sie; Sie hatten bekannt |
| Indikativ Futur I |
| der Indikativ = aantonende wijs |
| ich werde bekennen du wirst bekennen er wird bekennen wir werden bekennen ihr werdet bekennen sie; Sie werden bekennen |
| Indikativ Futur II |
| der Indikativ = aantonende wijs |
| ich werde bekannt haben du wirst bekannt haben er wird bekannt haben wir werden bekannt haben ihr werdet bekannt haben sie; Sie werden bekannt haben |
| Konjunktiv I Präsens |
| der Konjunktiv = aanvoegende wijs |
| ich bekenne du bekennest er bekenne wir bekennen ihr bekennet sie; Sie bekennen |
| Konjunktiv I Perfekt |
| der Konjunktiv = aanvoegende wijs |
| ich habe bekannt du habest bekannt er habe bekannt wir haben bekannt ihr habet bekannt sie; Sie haben bekannt |
| Konjunktiv II Präsens |
| der Konjunktiv = aanvoegende wijs |
| ich bekennte du bekenntest er bekennte wir bekennten ihr bekenntet sie; Sie bekennten |
| Konjunktiv II Perfekt |
| der Konjunktiv = aanvoegende wijs |
| ich hätte bekannt du hättest bekannt er hätte bekannt wir hätten bekannt ihr hättet bekannt sie; Sie hätten bekannt |
| Konjunktiv II Futur I |
| der Konjunktiv = aanvoegende wijs |
| ich würde bekennen du würdest bekennen er würde bekennen wir würden bekennen ihr würdet bekennen sie; Sie würden bekennen |
| Konjunktiv II Futur II |
| der Konjunktiv = aanvoegende wijs |
| ich würde bekannt haben du würdest bekannt haben er würde bekannt haben wir würden bekannt haben ihr würdet bekannt haben sie; Sie würden bekannt haben |
| der Imperativ |
| der Imperativ = gebiedende wijs |
| du bekenne |
Directe link naar deze pagina:
http://www.mijnwoordenboek.nl/werkwoord/bekennenWerkwoorden A tot (en met) Z
Nederlandse werkwoorden
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Duitse werkwoordenA B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Engelse werkwoordenA B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Franse werkwoordenA B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Spaanse werkwoordenA B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z