Synoniemen

NL | DE | EN | ES | FR

Werkwoorden

Werkwoorden vervoegen
Juridisch (EN-NL)



NL-EN EN-NL | 1 2 Volgende | A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z 0-9

Jason clause

EN: Jason clause
NL: Jason-clausule
Definitie EN: this is a clause whereby the ship owner is covered against accidents due to latent defects, not discoverable by due diligence. Its validity was admitted after long litigation in connection with the steamship Jason
Definitie NL: verzekeringsclausule(koopvaardij)waarbij de reder gedekt is tegen schade door ongevallen door verborgen gebreken

job

EN: job, position
NL: baan
Definitie EN: a post of employment

job

EN: job, task
NL: taak, job
Definitie EN: all the work carried out by a worker or a group of workers in the completion of their prescribed duties,as summarised under a single designation

job

EN: job
NL: arbeidsplaats, baan
Definitie NL: plaats als werknemer, plaats in het arbeidsproces

job

EN: job
NL: baan, arbeidsplaats
Definitie NL: plaats als werknemer, plaats in het arbeidsproces

job

EN: job
NL: taak
EN: task
NL: job
Definitie EN: all the work carried out by a worker or a group of workers in the completion of their prescribed duties,as summarised under a single designation

job evaluation

EN: job evaluation
NL: arbeidsevaluatie
Definitie EN: a)job evaluation:the appraisal of a job on the basis of the job analysis and description,in order to determine its worth when developing a wage and salary structure b)labour grading:american term for job evaluation,which is a generic term covering methods of determining the relative worth of jobs

job placement

EN: job placement, placement
NL: arbeidsbemiddeling
Definitie EN: functions directed at achieving the best possible match between demand and supply in the labour market and,as part of the process,helping to bring employers into contact with job-seekers...
Definitie NL: arbeidsbemiddeling: het met elkaar in contact brengen van werkzoekenden en werkgevers, waarbij een overheidsinstantie...kan zijn ingeschakeld

job placement

EN: job placement
NL: arbeidsbemiddeling
Definitie EN: functions directed at achieving the best possible match between demand and supply in the labour market and,as part of the process,helping to bring employers into contact with job-seekers...
Definitie NL: arbeidsbemiddeling: het met elkaar in contact brengen van werkzoekenden en werkgevers, waarbij een overheidsinstantie...kan zijn ingeschakeld

joinder

EN: joinder, consolidation
NL: voeging
Definitie EN: Consolidation: The court-ordered unification of two or more actions, involving the same parties and issues, into a single action resulting in a single judgment or, sometimes, in separate judgments. Also termed "consolidation of actions".
Definitie NL: "verenigde behandeling van zaken door de rechter; geschiedt bij feiten waartussen verband bestaat of die door dezelfde persoon zijn begaan"

joinder of a third party

EN: joinder of a third party, third-party notice
NL: gedwongen tussenkomst, oproeping in het geding
Definitie EN: Notice served on a third party in order to initiate proceedings against a person not already a party to the civil action under way

joinder of parties

EN: joinder of parties
NL: voeging van partijen
Definitie NL: het feit dat een persoon zich, met machtiging van de rechter, bij een van twee gedingvoerende partijen aansluit

joint action

EN: joint action, collective action
NL: collectieve actie, collectief beroep
Definitie NL: Een collectieve actie is een actie die een belangenbehartigende organisatie (bv. consumentenorganisatie) ter bescherming van de personen wier belangen zij behartigt, kan ondernemen. Een dergelijke actie kan het aanspannen van een proces zijn, of het treffen van een regeling met bv. een fabrikant, een colportagebedrijf enz.

joint and several

EN: joint and several
NL: hoofdelijk, solidair
Definitie EN: to be responsible, not for part of the debts or acts of another person, but for the whole of them; e.g. :all endorsers of a bill are liable jointly and severally, i.e. each of them is responsible for the whole debt
Definitie NL: ieder der crediteuren kan nakoming van de gehele verbintenis vorderen, aan elk der schuldenaren afzonderlijk

joint applicants

EN: joint applicants
NL: aantal aanvragers gezamenlijk
Definitie EN: multiple applicants for a single patent, including the case where applicants are not the same in respect of different Contracting States

joint liability

EN: joint liability
NL: hoofdelijkheid, solidariteit
Definitie NL: voor het geheel aansprakelijk zijn

joint ownership

EN: joint ownership, co-ownership, joint property
NL: gemeenschappelijk eigendom
Definitie EN: the owning of property or land by two or more persons,none of whom owns a separate share.On the death of one of the joint owners,the property is automatically vested in its entirety in the surviving joint owner(s)

joint partner

EN: joint partner, co-partner
NL: medevennoot
Definitie NL: gelijkgerechtigd vennoot

joint partner

EN: joint partner
NL: medevennoot
Definitie NL: gelijkgerechtigd vennoot

Joint Practical Guide

EN: Joint Practical Guide, Joint Practical Guide for persons involved in drafting legislation within the Community institutions
NL: Gemeenschappelijke Praktische Handleiding ten behoeve van eenieder die binnen de Gemeenschapsinstellingen bij de opstelling van wetteksten is betrokken, gemeenschappelijke praktische handleiding
Definitie NL: op 16.3.2000 vastgesteld door de juridische diensten van Raad, Commissie en EP

joint property

EN: joint property, joint ownership, co-ownership
NL: gemeenschappelijk eigendom
Definitie EN: the owning of property or land by two or more persons,none of whom owns a separate share.On the death of one of the joint owners,the property is automatically vested in its entirety in the surviving joint owner(s)

joint property

EN: joint property
NL: gemeenschappelijk eigendom
Definitie EN: the owning of property or land by two or more persons,none of whom owns a separate share.On the death of one of the joint owners,the property is automatically vested in its entirety in the surviving joint owner(s)

joint tenancy

EN: joint tenancy
NL: onverdeeld eigendom
Definitie EN: D.where two or more persons acquire the same undivided interest in land...with the same title and right to possession, through the same conveyance, with the rights of each...on surviving the other .

joint tenant

EN: joint tenant
NL: gemeenschappelijke eigenaar
Definitie EN: a person who owns a property together with one or several other persons

joint venture

EN: joint venture
NL: joint venture
EN: joint undertaking
NL: gemeenschappelijke onderneming
Definitie EN: a partnership,usualy temporary but sometimes becoming permanent,formed by two or more persons or companies co-operating in some special business activity in which there is some risk of loss,but a reasonable hope of profit

judge of appeal

EN: judge of appeal
NL: raadsheer in het Hof van Cassatie, raadsheer in de Hoge Raad
Definitie NL: lid dat geen president, vice president of griffier is

judge's bench

EN: judge's bench, seat of the judge, the bench, the court itself
NL: rechtbank
Definitie NL: zitplaats van de rechters in de rechtszaal

judgement

EN: judgement, sentence
NL: vonnis
Definitie EN: the official and authentic decision of a court of justice upon the respective rights and claims of the parties to an action or suit therein litigated and submitted to its determination. The final decision of the court resolving the dispute and determining the rights and obligations of the parties. The law's last word in a judicial controversy, it being the final determination by a court of the rights of the parties upon matters submitted to it in an action or proceeding.

judges

EN: judges, the bench, judges of the ordinary courts
NL: ZM, zittende magistratuur
Definitie EN: Body of public officials appointed or elected to hear and decide legal matters in court.
Definitie NL: rechters belast met de rechtspraak, dit in tegenstelling tot het niet tot de rechterlijke macht (in enge zin) behorende Openbaar Ministerie (de staande magistratuur)

judges of the ordinary courts

EN: judges of the ordinary courts, the bench, judges
NL: ZM, zittende magistratuur
Definitie EN: Body of public officials appointed or elected to hear and decide legal matters in court.
Definitie NL: rechters belast met de rechtspraak, dit in tegenstelling tot het niet tot de rechterlijke macht (in enge zin) behorende Openbaar Ministerie (de staande magistratuur)

judicature

EN: judicature, organisation of the courts, administration of justice
NL: RO, rechterlijke organisatie
Definitie NL: 1. De rechterlijke organisatie is de inrichting van de gerechten, zoals deze geregeld is in de Wet RO. Het betreft meer bepaald de absolute competentie, namelijk de vraag welk gerecht (kantongerecht, arrondissementsrechtbank, gerechtshof en Hoge Raad) bevoegd is; de relatieve competentie, i.e. de vraag welk gerecht van een bepaald soort bevoegd is, is geregeld in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering voor burgerlijke zaken en in het Wetboek van Strafvordering voor strafzaken. 2. In de Wet op de rechterlijke organisatie is "aangegeven welke soorten rechters er zijn, ten aanzien van welke soort zaken de verschillende rechters bevoegd zijn [...], alsmede de voorwaarden van benoembaarheid van de rechterlijke ambtenaren. Ook regelt de Wet de voorwaarden waaronder en de wijze waarop een lid van de rechterlijke macht kan worden ontslagen, uit zijn ambt ontzet of in zijn bediening geschorst. Ook de gronden voor een beroep in cassatie bij de Hoge Raad vindt men in de Wet RO."

judicial backlog

EN: judicial backlog
NL: juridische achterstand
Definitie NL: wegwerken juridische achterstand door procedures te vereenvoudigen, door slechte gewoonten af te leren en creativiteit aan de dag te leggen

judicial contact point

EN: judicial contact point
NL: justitieel contactpunt
Definitie EN: A judicial authority in a Member State which is responsible for international judicial cooperation. The judicial contact points together constitute the European Judicial Network.

judicial control

EN: judicial control, judicial review
NL: toetsing door de rechter, rechterlijke toetsing
Definitie EN: In the UK: the power of the superior courts to review the legality and validity of the actings and decisions of persons and bodies exercising administrative power, whether of a legislative, executive or judicial or adjudicatory character.

judicial review arrangements

EN: judicial review arrangements
NL: stelsel van rechterlijke toetsing
Definitie NL: 1)toetsing: het onderzoek door de rechter, of de inhoud van wetten valt binnen de grenzen van het hoge recht;2)toetsingsrecht: de in bepaalde gevallen bestaande bevoegdheid-en tevens de plicht-van de rechter om een wettelijke regeling die hij in strijd acht met een hogere regeling, buiten toepassing te laten en onverbindend te verklaren...

judicial settlement

EN: judicial settlement
NL: akkoord
NL: surséance van betaling
NL: uitstel van betaling
NL: regeling voor voldoening der crediteuren onder rechterlijk toezicht
Definitie NL: van land tot land verschillend ingerichte procedure waarbij crediteuren na insolventie worden voldaan

judicial supervision

EN: judicial supervision
NL: bewind
Definitie EN: one of the sanctions that can be imposed on legal persons found guilty of corruption or fraud
Definitie NL: Het ontnemen van het beheer over een of meer goederen en overdragen aan een bewindvoerder. Het is een van de straffen die kan worden opgelegd aan een rechtspersoon die een (economisch) delict begaat.

judicial system

EN: judicial system
NL: rechtsstelsel
NL: rechtssysteem
Definitie NL: samenhagen geheel van rechtsregels van(een afgerond deel van het recht...)

judicial year

EN: judicial year
NL: gerechtelijk jaar
Definitie NL: HvJEG:medio september t/m eind augustus;in B eveneens min of meer ter zelfder tijd

juridical status

EN: juridical status, legal status
NL: rechtspositie, juridische status
Definitie NL: "rechtspositie: situatie waarin iemand zich met betrekking tot zijn rechten en plichten bevindt; speciaal gebezigd bij een arbeidsverhouding en voor bepaalde groepen (vrouwen, vreemdelingen)"

jurisdiction

EN: jurisdiction
NL: rechtsmacht
Definitie EN: the official power to make legal decisions and judgements.
Definitie NL: DEF: de bevoegdheid recht te spreken. EXPL: De door de soevereine grondwetgever aan de rechterlijke macht toegekende 'rechtsmacht' kan nader worden gedefinieerd dan wel onderscheiden in enerzijds het begrip 'jurisdictie' en anderzijds het begrip 'competentie' of 'bevoegdheid'. Het begrip jurisdictie duidt op de door de soevereiniteit van andere staten beperkte rechtsmacht van de Nederlandse rechter, het begrip competentie op de via de interne organisatie van de Nederlandse rechterlijke macht nader beperkte bevoegdheid, ofwel de absolute en relatieve competentie van een bepaald gerecht. Absolute competentie: welke strafbare feiten worden door een arrondissementsrechtbank en welke door een kantongerecht berecht (dit staat in de wet op de Rechterlijke Organisatie). Relatieve competentie: welke arrondissementsrechtbanken en kantongerechten zijn bevoegd in eerste aanleg kennis te nemen van een strafbaar feit. Dit staat in het Wetboek van Strafvordering en hangt af van factoren als de plaats waar het strafbare feit begaan is, de woon- of verblijfplaats van de verdachte, e.d.

jurisdiction

EN: jurisdiction
NL: rechtsgebied
Definitie EN: the territory or sphere of activity over which the legal authority of a court or other institution extends.
Definitie NL: "Rechtsgebied" kan zowel een concrete als een abstracte betekenis hebben. Concreet: territoir van een rechterlijke instantie; rechterlijk ressort naar geografische indeling. Voor het kantongerecht is dit het kanton; voor de arrondissementsrechtbank het arrondissement; voor het Hof het ressort en voor de Hoge Raad het gehele Rijk (art. 2 van de Wet op de Rechterlijke Organisatie). Abstracte betekenis: het geheel van regels betreffende een hoofdonderdeel van het recht; onderdeel van het recht in algemene, abstracte zin.

jurisdiction

EN: jurisdiction
NL: rechtsbevoegdheid
Definitie EN: the legal power,right,or authority to hear and determine a cause considered either in general or with reference to a particular matter.

jurisdiction ratione loci

EN: jurisdiction ratione loci, territorial jurisdiction
NL: relatieve bevoegdheid, territoriale bevoegdheid
Definitie EN: "Territorial jurisdiction: 1. Jurisdiction over cases arising in or involving persons residing within a defined territory. 2. Territory over which a government, one of its courts, or one of its subdivisions has jurisdiction."
Definitie NL: "De relatieve bevoegdheid geeft aan, welke rechter wat betreft de geografische indeling competent is"

jurisdiction ratione materiae

EN: jurisdiction ratione materiae, subject-matter jurisdiction
NL: absolute competentie, absolute bevoegdheid
Definitie EN: "Subject-matter jurisdiction: Jurisdiction over the nature of the case and the type of relief sought; the extent to which a court can rule on the conduct of persons or the status of things."
Definitie NL: "competentie, beantwoordt de vraag bij welk college (hoog of laag) een zaak moet worden aangebracht; tegenstelling: (...) betrekkelijke of relatieve competentie (in welke plaats moet een zaak dienen?)"

jurisdictional clause

EN: jurisdictional clause, choice-of-jurisdiction clause, choice-of-forum clause
NL: forumbeding, bevoegdheidsbeding, forumkeuzebeding
Definitie EN: Contractual clause in which the parties to an agreement establish the country, place, court, etc in which any litigation between them arising from the agreement is to take place.
Definitie NL: Bij koop- of dienstenovereenkomsten wordt de rechterlijke bevoegdheid vaak bepaald op grond van een "forumbeding", zijnde een clausule ingelast in de algemene voorwaarden die de bevoegde rechtbank aanduidt ingeval het tot een geschil zou komen. Werd een dergelijke clausule niet ingelast, dan kan op grond van de EEX-Verordening de andere partij gedagvaard worden voor de rechtbank van de plaats van levering of uitvoering van de betwiste verbintenis.

jurisdictional clause

EN: jurisdictional clause, choice-of-forum clause, choice-of-jurisdiction clause
NL: forumkeuzebeding, bevoegdheidsbeding, forumbeding
Definitie EN: Contractual clause in which the parties to an agreement establish the country, place, court, etc in which any litigation between them arising from the agreement is to take place.
Definitie NL: Bij koop- of dienstenovereenkomsten wordt de rechterlijke bevoegdheid vaak bepaald op grond van een "forumbeding", zijnde een clausule ingelast in de algemene voorwaarden die de bevoegde rechtbank aanduidt ingeval het tot een geschil zou komen. Werd een dergelijke clausule niet ingelast, dan kan op grond van de EEX-Verordening de andere partij gedagvaard worden voor de rechtbank van de plaats van levering of uitvoering van de betwiste verbintenis.

jurisdictional immunity

EN: jurisdictional immunity
NL: immuniteit van jurisdictie, immuniteit van rechtsmacht
Definitie NL: Immuniteit van rechtsmacht of van jurisdictie t.a.v. een bepaalde Staat betekent dat de begunstigde niet voor de rechtscolleges van die Staat kan worden gebracht. Zij is van louter procedurele aard en betekent niet dat de begunstigde niet gehouden is het toepasselijke recht van de betrokken Staat na te leven. Zij heeft ook geen betrekking op de bevoegdheid van de rechtscolleges van de betrokken Staat. Het betreft louter een beletsel voor vervolging, dat vaak tijdelijk is en waarvan afstand kan worden gedaan. Het feit dat afstand van immuniteit mogelijk is en dat de titularis ervan de immuniteit verliest door een vordering in te stellen of zich te verweren zonder in limine litis de immuniteit op te werpen, impliceert tevens dat de immuniteit niet van openbare orde is, in die zin dat de rechter ze niet ex officio zal moeten onderzoeken. De omvang van de immuniteit van jurisdictie (voor welke handelingen en/of geschillen en/of rechtscolleges) verschilt van geval tot geval.

jurisprudence

EN: jurisprudence
NL: rechtsgeleerdheid, rechtswetenschap
Definitie EN: (a) Originally, study and knowledge of law in the widest sense (cf. legal science) (b) More modernly, study of the general or fundamental elements of a particular legal system, as opposed to its practical and concrete details. (c) As in FR - and commonly used within the Council - can also be used to refer to judicial precedents considered collectively (cf case law).

jurisprudence

EN: jurisprudence
NL: rechtsfilosofie
Definitie EN: the science or philosophy of law


NL-EN EN-NL | 1 2 Volgende | A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z 0-9



Oók in EN > NL



Automatisering Engels - Nederlands Bouw en Constructie Engels - Nederlands

Elektrotechniek Engels - Nederlands Economie en handel Engels - Nederlands

Juridisch Engels - Nederlands Landbouw en Voedselverwerking Engels - Nederlands

Machinebouw en Mijnbouw Engels - Nederlands Management Engels - Nederlands

Medisch Engels - Nederlands Meteorologie en Astronomie Engels - Nederlands

Milieu en Chemie Engels - Nederlands Transport en Verkeer Engels - Nederlands

Deze themawoordenboeken zijn alleen online en op deze pagina's in te zien. Ze worden niet verkocht of uitgegeven als pdf.
© Mijnwoordenboek MMXI | Contact | Privacy | Vaakst vertaald