Nieuwsoverzicht

'Ik heb geen spijt dat ik naar Nederland ben gegaan, wel had ik de Nederlandse taal moeten leren'

  • 0
  • 31319

Als kinderen van Turkse gastarbeiders vinden docente Neşe Yalvaς (Doesburg) en journaliste Hatice Pinar Bakirhan (Doetinchem) dat er te weinig aandacht is besteed aan de gastarbeiders in de Achterhoek.

Met hun project ‘Bekend maakt bemind’ tekenden ze de bijzondere verhalen op van gastarbeiders en Nederlanders die destijds bemoeienis hadden met de komst en opvang van de eerste Turken. Op zondagmiddag 19 februari was de feestelijke eindpresentatie. Dit project is een onderdeel van het Achterhoekse programma Lang Leve Kunst en Naoberschap van de Gruitpoort.

Neşe en Pinar kwamen voor hun project ‘Bekend maakt bemind’ terecht bij oud-gastarbeiders uit de Achterhoek die hebben verteld over de selectieprocedure, de aankomst in Nederland en waarom ze zijn gebleven. Ik mocht door naar de gezondheidscheck waar ze röntgenfoto's van mij maakten, mijn gebit controleerden, en nog veel meer. Het leek wel een slavenmarkt, zegt gastarbeider Haşim Simşek. Gastarbeider Bayram Yaktemur is gehecht geraakt aan Nederland en vindt het jammer dat hij de Nederlandse taal niet beheerst. “Er was geen mogelijkheid om Nederlands te leren. Dat werd ook niet van ons verwacht. Handarbeid vereiste geen taalkennis. Enkele woorden waren voldoende om te communiceren. Taalcursussen werden pas aan het einde van de jaren ‘70 aangeboden, maar wij werkten heel erg hard en kwamen niet aan leren toe”, aldus Yaktemur.

Oud-personeelschef van ATAG in Ulft, Harrie Smit, is in 1981 zelf naar Turkije gegaan, omdat hij meer wilde weten over het land en zijn personeel. “De achtergebleven vrouwen in Turkije zijn de slachtoffers van dit hele migratieproces. Een echtgenoot op afstand en de opvoeding van de kinderen rustte op hun schouders". Ayşe Yigit, de Turkse vrouw van een oud-gastarbeider, beaamt het met haar bijzondere verhaal. Ook een oud-maatschappelijk werkster en een Nederlandse ex-vrouw van een gastarbeider hebben hun verhaal aan Neşe en Pinar verteld.

Uit respect voor de ouders en grootouders die hebben bijgedragen aan de groei van de Nederlandse economie, wilden Neşe en Pinar hen de aandacht geven die ze verdienen. “In het westen vinden er veel mooie initiatieven plaats, maar de Achterhoekse gastarbeiders mogen ook in het zonnetje worden gezet. Hun verhaal is deel van onze collectieve geschiedenis en die mag niet verloren gaan”, zegt projectleider Neşe.

Naast hun doel om de verhalen niet te vergeten en deze de aandacht geven die de mensen verdienen, wilden ze met dit project mensen verbinden. “Samen kleuren we de geschiedenis van Nederland, maar er is nog veel onbegrip tussen mensen. Onverschillig langs elkaar heen leven is makkelijk, maar niet bevorderlijk voor wederzijds begrip. Door de verhalen te delen willen we dat mensen elkaar leren kennen en waarderen. Zo hopen we de schoonheid en kracht van diversiteit te kunnen laten zien. Wie weet maakt bekend dan wel bemind”, sluit mede-projectleider Hatice af.

 

Bronnen: De Gruitpoort en Omroep Gelderland
Foto: Jantine Messing